دانلود فایل پاورپوینت آیت‌اللّه حاج شیخ علی‌اکبر برهان

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن دانلود فایل پاورپوینت آیت‌اللّه حاج شیخ علی‌اکبر برهان :


علی‌اکبر برهان





شیخ علی‌اکبر برهان از فقها , مجتهدین و مبلغین شیعه در قرن چهاردهم هجری قمری بود.

فهرست مندرجات

1 - تولد
2 - تحصیلات
3 - اساتید
4 - مهاجرتی دوباره به نجف
5 - مراجعت به تهران
6 - فعالیت‌های دینی اجتماعی
7 - آثار قلمی و تالیفات
8 - اوصاف و کمالات
8.1 - اخلاق محمّدی و هدایت عملی
8.2 - علوّ همّت
8.3 - توسل به اهل بیت
8.4 - عرفیات طلبگی
8.5 - مراقبت از طلاب علوم دینی
9 - شهر فضیلت‌ها
10 - مدرسه کلاسیک برهان
11 - رحلت غم‌انگیز
12 - مأخذ
13 - منبع


تولد


یکی از چهره‌های بسیار موفق در تبلیغ دین خدا, عالم ربانی و خودساخته, دانلود فایل پاورپوینت آیت‌اللّه حاج شیخ علی‌اکبر برهان (رحمه‌الله) است. وی در سال 1324 قمری در تهران و در میان خانواده‌ای متدین, پای به عرصه حیات گذاشت.

تحصیلات


آن بزرگوار, مقدمات و مقداری از سطح اولیّه علوم الهی را در تهران و نزد استادان مبرّزی چون: آقای سیّدمحمّد قیصر, آقای شیخ علی رشتی و سیدمحمّد استرآبادی فرا گرفت و سپس برای ادامه تحصیل, رهسپار نجف اشرف شد وبه مدت 3 سال نیز در این شهر اقامت گزید و مقداری از کتب متداول درسی آن عصر را نزد آیت‌اللّه شیخ مرتضی طالقانی و آقا میرزا محمّد عراقی تلمذ کرد. آن گاه به ایران مراجعت و به مدت یک سال نیز در تهران اقامت داشت و به تحصیل و کسب دانش پرداخت.
وی برای درک و بهره‌مندی از فضای علمی حوزه تازه‌تاسیس علمیه قم, وارد این شهرستان مذهبی شد و توانست سطوح عالیه فقه و اصول را نزد عالم جلیل‌القدر, مرحوم آیت‌اللّه حاج شیخ محمدعلی حائری قمی به اتمام برساند. آن گاه برای عمق بخشیدن به معلومات خود و نیل به اهداف والای علمی و معنوی وارد جلسات درسی خارج فقه و اصول اعاظم بزرگ حوزه مبارکه قم شد.

اساتید


اساتید فرزانه وی عبارت‌اند از, حضرات آیات عظام:
1. حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی (رحمه‌الله)؛
2. حاج سیدمحمّدتقی خوانساری (رحمه‌الله)؛
3. حاج سیدمحمّد حجت کوه‌کمره‌ای (رحمه‌الله)؛
4. حاج شیخ مهدی مازندرانی (رحمه‌الله).

مهاجرتی دوباره به نجف


او برای بهره‌گیری بیش تر از فضای علمی و معنوی حوزه کهنسال نجف اشرف, بار دیگر عازم عتبات عالیات شد. در نجف اشرف, رحل اقامت افکند و از محضر فرزانگان و عالمان آن سامان بهره برد که عبارت‌اند از آیات عظام:
1. سیدابوالحسن اصفهانی؛
2. میرزا محمّدحسین نائینی؛
3. شیخ محمّدکاظم شیرازی؛
4. سیدمحمود شاهرودی؛
5. سیدعلی آقای قاضی.
میزرا علی‌اکبر برهان, بعد از استوار کردن مبانی علمی و اخذ اجازات عالیه اجتهاد و نیل به مقامات والای علمی و سیر و سلوک عرفانی, همانند بسیاری از عالمان به تدریس سطوح پرداخت و جمعی از افاضل برجسته را در مکتب علمی خویش پرورانید.

مراجعت به تهران


زمانی که آن مرد بزرگ در نجف اشرف مشغول تحصیل و تدریس و تکمیل معلومات و معارف علوم الهی بود, اوج بیدادگری‌های ظالمانه و ضددینی حکومت رضاخان در ایران به شمار می‌رفت. مدارس دینی, تخریب یا متروک شده بود و به بهانه متحدالشکل شدن لباس‌ها, لباس مقدس روحانیت را پاره کرده, چادرهای زنان مسلمان را از سر آنان برمی‌داشتند و با اعمالِ کارهای ضددینی, روحانیت را منزوی و چهره‌های شاخص آنان را تبعید و یا توسط ایادی رضاخان به طرز مشکوکی به شهادت می‌رساندند که مرحوم آیت‌اللّه سیدحسن مدرس (رحمه‌الله) یکی از شاخص‌ترین آنها بود.
پس از سقوط رضاخان در شهریور 1320 شمسی عالم مجاهد آیت‌اللّه برهان (رحمه‌الله) از جمله کسانی بود که بدون تاخیر, وارد عرصه‌های اجتماعی ـ دینی شد. آن بزرگوار, بی‌درنگ به تهران آمد و با این نیت که احداث و تاسیس مدارس دینی و تربیت طلاب متعهد و بازسازی اوضاع دینی و مذهبی در آن زمان حسّاس برای ایران کاری بسیار ضروری است, در این شهر رحل اقامت افکند و برای احیای علوم اسلامی بسیار کوشید.
او مدارس علمیه‌ای را تاسیس کرد و نیز مدارس پسرانه و دخترانه‌ای برای آموزش و پرورش نوباوگان اسلامی احداث کرده, شاگردان با فضیلتی را در دامن پر مهر و محبت خویش پروراند. آن عالم وارسته, برای کمک به نیازمندان و محرومان, صندوق قرض الحسنه‌ای را راه‌اندازی کرد و با مواعظ و نصایح مؤثرش, باعث هدایت گمراهان و منحرفان شد.

فعالیت‌های دینی اجتماعی


مهم‌ترین فعالیت‌های دینی, اجتماعی و فرهنگی آیت‌اللّه برهان عبارت‌اند از:
1. مسجد و مدرسه علمیه لرزاده, واقع در خیابان لرزاده, نزدیک میدان خراسان که از مهم‌ترین پایگاه‌های مذهبی مهم در تهران به شمار می‌روند. بعد از رحلت آیت‌اللّه برهان در سال 1340 شمسی, آیت‌اللّه حاج شیخ علی فلسفی تنکابنی و استاد عمید زنجانی از ائمّه جماعت این مسجد باعظمت بوده‌اند.
2. مدرسه علمیه برهانیه, جنب حرم مطهّر حضرت عبدالعظیم الحسنی (علیه‌السّلام) که دارای سبکی جدید است و 34 حجره دارد. این بنا, در دو طبقه با همه امکانات رفاهی آن زمان به دست با کفایت معظم‌له احداث شد.
3. دبستان و دبیرستان دخترانه و پسرانه برهان که برای پرورش و آموزش پسران و دختران مسلمان پدید آمد.
4. تربیت و پرورش شاگردان نامدار و با فضیلت که برخی از آنها عبارت‌اند از:
مرحوم حاج شیخ احمد مجتهدی تهرانی, حاج آقا مجتبی تهرانی, حاج شیخ محمّدرضا مهدوی کنی, حاج سیدمحمّدحسین مرتضوی لنگرودی, حاج سیدمحمّدحسن مرتضوی لنگرودی, حاج شیخ علی پهلوانی معروف به سعادت‌پرور, حاج شیخ حسین انصاریان.
آیت‌اللّه مهدوی کنی درباره روش تربیتی استادش می‌گوید: (واقعا نَفَس ایشان و روش تربیتشان در افرادی که با ایشان ارتباط داشتند, خیلی مؤثر بود. غالبا طلبه‌های ایشان که به قم می‌رفتند, انگشت‌نما بودند؛ یعنی نشان می‌دادند که اینها طلبه‌های آقای برهان هستند؛ زیرا هم اخلاقشان, هم درسشان خوب بود و رفتارشان با طلبه‌های دیگر فرق داشت. این آثاری بود که ایشان گذاشت. واقعا هم تعداد زیادی از طلاب را تربیت کرد که بعضی از آنها الآن در قید حیات هستند.)
5. تاسیس صندوق قرض الحسنه در مسجد لرزاده: حاج شیخ حسین انصاریان واعظ شهیر تهران در این باره می‌گوید: (مرحوم آیت‌اللّه برهان با تمام وجود در اختیار مردم بود. وی از مؤسسان اولیه صندوق‌های قرض الحسنه محسوب می‌شود که به شکل کنونی در آمده است. مرحوم برهان و اطرافیان او صندوق قرض الحسنه مسجد لرزاده را تاسیس کردند که از اوّلین صندوق‌های قرض الحسنه ایران بود. علاوه بر خدمات ارزنده ایشان از طریق مسجد, مدرسه دخترانه و پسرانه و حوزه‌های علمیه, هر کس هم برای حل هر مشکلی به ایشان مراجعه می‌کرد, لفظ (نه) از این مرد بزرگوار نمی‌شنید.)

آثار قلمی و تالیفات


مرحوم آیت‌اللّه برهان علاوه بر خدمات اجتماعی, خدمات علمی و آثار قلمی چندی از خویش به یادگار گذارده است که عبارت‌اند از: 1. رساله‌ای در عدالت؛ 2. تعلیقه‌ای بر مکاسب؛ 3. تفسیر سوره یوسف موسوم به (احسن المجالس)؛ 4. بشائر النبویه؛ 5. رساله‌ای در حدیث ایّام؛ 6. ربیع الابرار؛ 7. پریشان‌نامه.

اوصاف و کمالات


اوصاف و ویژگی‌های اخلاقی, علمی و دینی این عالم ربانی و مهذّب و خودساخته را از زبان شاگردان آن مرحوم درذیل می‌آوریم:

اخلاق محمّدی و هدایت عملی


آقای حاج شیخ حسین انصاریان می‌گوید: (در اوان طفولیت من, در خیابان خراسان, مسجدی قرار داشت که مسجد لرزاده نامیده می‌شد و به دست عالمی ربانی به نام دانلود فایل پاورپوینت آیت‌اللّه حاج شیخ علی‌اکبر برهان بنا شده بود. وی در نجف درس خوانده و در سیر و سلوک عرفانی, تحت تاثیر عالم بزرگ ربانی, سیدعلی قاضی بود. حاج آقا برهان, عارفی شیعی و متمسک به قرآن کریم و روایات ائمّه اطهار (علیهم‌السّلام) بود. مسجد به برکت وجود این مرد خدا غرق در معنویت و منبع فیاضی برای اهالی محله بود و همه, مجذوب خلق و خوی نیکوی امام جماعت آن شده بودند.
آیت‌اللّه برهان هر روز, ساعتی قبل از نماز به مسجد می‌آمد و به نظافت و آراستن مسجد می‌پرداخت. هنگامی که مردم برای نماز می‌آمدند, مسجد را مانند دسته گل, تر و تازه و آراسته می‌دیدند. نماز جماعت, همواره با شکوه برگزار می‌شد و روحانیت و نورانیت آن, تمام نمازگزاران را در بر می‌گرفت. آن مرحوم هر شب پس از نماز با بیان گیرای خود, حدود نیم ساعت موعظه می‌کرد و مردم را به فیض می‌رساند. آن قدر سخنان ایشان جذاب بود که افراد غیر متدین را نیز به شدت تحت تاثیر قرار می‌داد. بدین ترتیب محله ما محله‌ای پاک و معنوی شده بود. در این محله به احترام ایشان, از انجام بسیاری از اعمال مستهجن که در محله‌های دیگر انجام می‌گرفت, اجتناب می‌شد.
از سال 1340 شمسی تا به حال که او از دنیا رفته است, کمتر کسی را مثل او یافته‌ام؛ نه اینکه نباشد, حتما هست؛ امّا من نمونه ایشان را کمتر دیده‌ام. او خوش اخلاق, پرجاذبه و در راه امر به معروف و نهی از منکر بسیار جدی و کوشا بود. حتی شرورترین افراد محله‌های پایین شهر تهران را نیز با گفتاری خوش و ملایم به راه راست هدایت کرد. با ارشاد ایشان, خیلیها از کارهای زشت دست کشیده, اهل طاعت و عبادت و نیکوکاری شدند. آنها در نماز جماعت حضور یافته, حتی بعضی‌ها نماز شب هم می‌خواندند. افراد آن چنانی که مثلاً سراپای بدن خود را خالکوبی کرده بودند, از نَفَس گرم و کرامت مرحوم آقای برهان, اهل خیر و منشا کارهای نیک شده و به انسان‌هایی بزرگوار مبدل گشته بودند.)

علوّ همّت


آیت‌اللّه مهدوی کنی درباره رمز موفقیت و پشتکار و همّت والای استادش می‌گوید: (بعد از سقوط حکومت پهلوی در شهریور 1320, به تدریج, مدرسه‌های دینی در تهران راه افتاد که یکی از آنها, مدرسه لرزاده بود که مرحوم برهان, نخستین استاد ما, آن را تاسیس کرد. تقریبا نزدیک میدان خراسان و اطرافش بیابان و زمین‌های کشاورزی اهالی دولاب و به یک معنا خارج از منطقه اصلی تهران بود که ایشان آن مسجد را ساختند و در صحن این مسجد کوچک, ده تا حجره کوچک درست کرده بودند.
در مورد مرحوم آقای برهان باید بگویم ایشان, عالمی عارف, مربی و اهل معنا بودند و از نظر تربیتی روش خیلی خوب و مؤثری داشتند. ایشان با اینکه از علمای درجه یک تهران نبودند و از نظر علمی نسبت به علمای بزرگی که در آنزمان در تهران بودند شاخص نبود, با این حال با دست خالی در آن گوشه تهران, آن مسجد و مدرسه را ساختند.
ایده ایشان این بود که طلبه تربیت کند و لذا با همان مدرسه کوچک, هفتاد, هشتاد تا طلبه داشتند که از تهران و شهرهای مختلف گرد آمده بودند. ایشان, در تربیت طلبه, دو چیز را خیلی مهم می‌دانستند: یکی درس خواندن به همان شکل سابق و دیگری هم تقید به مسائل معنوی, عبادت و نوافل.
ایشان در این مورد, یعنی نوافل, خیلی مقید بودند. از همان اوّل طلبگی, شرایطی را برای طلبه‌ها ذکر می‌کردند؛ از جمله اینکه طلبه‌ای که اینجا می‌آید باید نوافلش ترک نشود. از خصوصیاتی که ایشان داشتند, توسل به اهل بیت بود که آن‌را از لوازم زندگی معنوی طلاب می‌دانستند و اصرار داشتند که هفته‌ای یک شب, روضه‌خوانی و بعد هم با سایر نمازگزاران مسجد, سینه‌زنی داشته باشیم. خود ایشان هم که چراغ خاموش می‌شد در مجلس عزاداری شرکت می‌کردند.
علاوه بر اینها, ایشان به مسئله موعظه تقید داشتند و هر شب پس از نماز, مردم را موعظه می‌کردند. به یاد دارم که می‌گفتند انسان به موعظه نیاز دارد؛ یا باید موعظه بکند یا موعظه بشود. هر دو در آدم مؤثر است. می‌گفتند که انسان, مثل آن فیل سرکش می‌ماند که باید همیشه چکش بالای سرش باشد تا غفلت نکند.)

توسل به اهل بیت


آن مرحوم, عشق و اخلاص فوق‌العاده‌ای به اهل بیت عصمت (علیهم‌السّلام) داشتند و در تمام موالید و اعیاد و وفیات ائمّه (علیهم‌السّلام) مجلس جشن و سوگواری با شکوهی تشکیل می‌دادند و خود در مدح آنان اشعاری می‌سرودند.
مرحوم آیت‌اللّه مجتهد

لینک کمکی